Luchtmachtdag 2016

De Luchtmachtdagen (net zoals de Landmachtdagen en de Marinedagen) zijn altijd erg populair. Maar zo erg als dit jaar had ik het nog niet eerder mee gemaakt. Ik dacht mooi op tijd te zijn als ik voor 7 uur zou vertrekken en inderdaad was ik voor 9 uur bij Leeuwarden. Helaas waren meer mensen op dit idee gekomen en stond er al een lange file richting de A31 waar van de snelweg tijdelijk een parkeerplaats is gemaakt. Geen idee waarom, maar het reed niet echt door en het duurde meer dan 1,5 uur voordat ik kon parkeren. Toen nog naar de bussen en in een kwartiertje reden we naar het vliegveld. Tijdens de busrit kregen we gelukkig nog wel een deel van het optreden van de Turkish Stars te zien.

Eenmaal op het vliegveld kon ik genieten van de vele demonstraties van oa. de Nederlandse luchtmacht met de nieuwe JSF, F16’s, een KDC-10 tankvliegtuig, een Hercules C130 en Apache’s en Chinooks.  Het Apache demoteam gaf daarna nog een mooie show weg. Verder zag ik nog een Catalina vliegboot, een Eurofighter, een Hind Mi-35 helicopter, 2 Spitfires en een M29. De beroemde Red Arrows gaven een spectaculaire show en op mijn terugweg zag ik nog delen van de demo’s van een Belgische F16 en de Italiaanse Frecce Tricolori.

De terugweg verliep gelukkig een stuk voorspoediger, hoewel ik wel een kleine omweg gekozen had via Harlingen en Sneek omdat de route lange Leeuwarden naar Heerenveen al weer vast stond.

Oude stadjes; Vaals en Maastricht

Even een weekeindje naar een luxe kasteel hotel in Vaals geweest en een bezoek gebracht aan Maastricht.

Meivakantie 2016; Devil’s Pulpit in Finnich glen

In dit laatste deel over onze meivakantie, het verhaal over ons bezoek aan de Devil’s Pulpit in Finnich glen. Finnich glen is een verborgen riviervalleitje met een ravijn bij de kruising van de A809 en de B834, een paar kilometer ten zuiden van Drymen. De Devil’s Pulpit (Preekstoel van de duivel) is een specifieke rots in dit ravijn.

Als je deze plek niet kent, dan rijd je er zo voorbij, maar gelukkig is er het internet met een duidelijke beschrijving hoe er te komen. Omdat het met de steile afgronden best gevaarlijk is, is de toegang met een muur en prikkeldraad afgezet, maar enkele brutale voorgangers hebben ervoor gezorgd dat je er toch  kan komen. Eenmaal “binnen” loop je door een stukje bos met inderdaad steile afgronden, met zicht op het snelstromende riviertje en de watervalletjes. Op een gegeven moment kom je dan bij “de” trap, een nauwe afdaling met gladde, modderige stenen. Gelukkig hangen er touwen zodat je enige steun hebt, maar desondanks blijft het voorzichtig aan doen. Het laatste stukje is zo nauw, dat je schouders bijna beide wanden aanraken en dan opeens sta je op een platformpje en kijk je op een fantastisch plek met groene wanden, omgevallen bomen en een snelstromend riviertje. Je waant je een compleet andere wereld, waar zelfs opnames gemaakt zijn voor oa. de TV-serie Outlander. We zijn zo’n 2 uur gebleven en al die tijd geen ander mens gezien en dat op nog geen half uurtje van de stad Glasgow.

Ik had mijn statief meegezeuld en heb daardoor foto’s kunnen maken met lange sluitertijd. En hoewel het zonlicht er niet ver door kan dringen, had ik toch mijn 6 stops grijsfilter nodig om sluitertijden van 20-30 seconden te kunnen halen om zodoende het stromen van het water te kunnen vervagen. Er zijn verderop in het ravijn nog meer mooie plekken met watervalletjes, maar helaas moet je daarvoor door de rivier gaan lopen in speciale waadpakken.

Meivakantie 2016; De kust

Voor de kust van North Berwick liggen in de ingang van de Firth of Forth een aantal eilandjes, waarvan Bass Rock de bekendste is. Op deze grote rots nestelen honderdduizenden Jan-van-Genten, en is hiermee de grootste (qua aantallen) in de wereld. Vanuit de verte lijkt het of het een kalksteenrots is of dat er sneeuw op ligt, maar als je inzoomt dan zie je dat het wit komt van de duizenden vogels. Het is dan ook een beschermd natuurreservaat.

Wij zijn naar het strand gelopen vanuit het dorpje Dirleton (onderweg nog een paar herten in het veld gezien) en dan komt je op een mooie (hetzij die dag erg winderig) zandstrand waar maar weinig mensen liepen. Voor de kust ligt een eilandje met een vuurtoren, zo’n zelfde vuurtoren staat overigens ook op Bass Rock.

Op de terugweg nog even gestopt vlakbij Tantallon castle (in de bocht van de A198 bij Auldname) voor een fotostop voor het kasteel, de koolzaadvelden en ook van Bass Rock, dat hier 3 km vanaf de fotolocatie ligt.  Dankzij het bereik van mijn Tamron 150-600 zoomlens heb ik de rots en de vogels toch aardig scherp kunnen vastleggen, ik ben dan ook nog steeds erg blij met deze lens.